Cebecizade Günlükleri: Heavy Metal

Dövmeci Bölüm 5

1990 senesinde bendeniz de iki sene önce çıkmış olan Metallica’nın ..And justice for all albümü sayesinde heavy metal, ya da daha doğru tabiriyle, trash metal ile tanışmıştım. Trash metal sayesinde ergenlik buhranlarımı sessizlik içerisinde yaşamak zorunda kalmadım. Bir yandan konserlerde müziğin sert ritmiyle ifade bulan, kafa sallama dansı headbang ile ilk boyun tutulmalarımı yaşarken, bir yandan da evde gizli gizli Beatles dinliyordum.

Bu durum, o dönemdeki çizimlerime de yansımıştı. Dönemin mizah dergilerinden olan Hıbır’ın genç çizerlerinden Aptülika (Abdülkadir Elçioğlu), en sevdiğim çizerlerden biri olmasının yanı sıra, rock ve heavy metal kültürümün şekillenmesinde de büyük rol oynuyordu. Abtülika, Hıbır’daki köşesi olan Grup Perişan’da, üniversitede okuyan ve aynı evde yaşayan biri entelektüel, biri metalci, biri de maganda olan üç gencin hayatını anlatıyordu. Ama esas malzeme, sayfanın sağ üstünde yer alan köşe ile sayfanın bittiği yerler arasında kalan boşluktaydı. Sayfanın tüm üst ve tüm yan ucundaki bu boşluklar, mikroskobik boyutlarda albüm tanıtımları, konser haberleri ve bilumum bu kültürlere has bilgilerle dopdoluydu. Türk rock tarihi ve günceli ile de burada tanıştım.

Aptülika’nın çizimleri ve ilhamını aldığı temaları, ben de kendi ailemden aldıklarımla birleşince, ortaya rapido kalemleriyle yaptığım canavar robotlar çıkmıştı. Ben de koca bir kâğıda yaptığım canavar robot kafası çizimlerimin iç bölümlerine o anki ruh halime uygun yazılar ve detaylar gizliyordum. Ortaokuldaki resim öğretmenim, okulun üst koridorunda, canavar robotlarım görülsün diye benim için bir resim sergisi düzenlemişti.

Bugün o çizimlere baktığımda, beni üniversitede Geleneksel Türk Sanatları Bölümü’ne yönlendiren kaderime sonsuz teşekkür ediyorum. Çünkü üniversitede yaptığım, özellikle tezhip ve daha bir dolu sabır törpüsü iş için daha o zamanlardan antrenmanlıydım.